| Ibrahim's profileIceman® PalasPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
December 29 bir sene biterken...İşte bir sene daha bitti. Bugün senenin son iş günüydü. Bugün hiç olmadığından daha çok yoruldum, daha çok ağırlık hissettim. Çok zor bir seneydi benim için...Çok neşeli günlerim de oldu, çok üzüntülü günlerim de... Ama çok üzüntülü günlerim bu sene daha çoktu...Büyüdüğümü daha çok hissettim. hayatıma bir sene daha eklendiğini daha çok hissettim. Hayatıma iyi insanlar girdi, ama maalesef dostum dediğim, güvendiğim birkaç insan da gitti...Keşke hiç kayıp olmasaydı. Keşke bu senede + olsaydı... Sanırım bu hayatın gerçeği... Sene sonuna doğruydu..Mutlu oldum dedim ama meğerse mutlu olmak benim için bir lüksmüş, mutlu olmayı istemek büyük bir şeymiş... Bu senede bol kazalı belalı geçti... 3 kere arabama arkadan çarptılar hemde 1er ay arayla... Hayatımda düşen bir uçak gördüm ilk defa üstüne üstük düşen uçaktaki 2 pilotun kurtarılmasında bulundum...1 sel felaketi atlattık onda da boğulmadık ama 2gün suların içinde cebelleştim... Ama hiç birisi şu son zamanda yaşadıklarım kadar yıpratmadı... Hayat büyük bir sınav dediler hep...Bizde bu sınavdan geçer not almaya çabalıyoruz işte... Hayatın gerçekleri bize çok şey öğretiyor, çok şey götürse de ayaklarımızın üstünde, başımız dik durmak tek gayemiz..gayem... Tek başına başladığım bu yolda, tek başıma yürümeye devam edeceğim...Beni yıkacak çok darbe yiyeceğim belki ama aynı rambo filmindeki silvestır sıtalon abimiz gibi onlarca darbeye rağmen hedefe doğru yürüyeceğim...Kan kaybedeceğim, işte bitti dediğim noktalar olacak ama ben damarlarımda bir damla kalsa dahi yaşıyor olacağım... Mutsuz olsam da, tek başıma olsam da, etrafımda kimsem olmasa bile ben varolmak için elimden geleni yapacağım... Buradan teşekkür etmek istediklerim var... müdürlerime gösterdikleri "ilgi ve alakaları" için, koray'a her zaman yanımda olduğunu hissettirdiği için, nihal'e söylediğim şeylerin ne kadar doğru olduğuna geçte olsa farkına vardığı için, alpere,cenke,cihana beni unutmadıkları için, vitaya tüm destekleri için, güner'e gülen yüzü için, aslı'ya ve tarbın'a eşsiz dostluğu için, mugo'ya ve yalçın'a yolladıkları bando cd'leri için, miray'a bana her zaman iyi yemek yaptığı için, dezo'ya eski dostunu hiçbir zaman unutmadığı için, semiha ve çağdaş'a evimde kaldıkları süre boyunca o zor zamanlarımda ellerini omuzumdan eskik etmedikleri ve çizdikleri eşsiz saksofon resmi için, ve adını yazamadığım tüm arkadaşlarıma, dostlarıma, sevdiklerime benim her zaman yanımda oldukları için, kalplerinde "hacı, hacı abi, ice, ibo, ibocan, kardeşim" diye yer verdikleri için teşekkürlerimi ve şükranlarımı en içten dileklerimle sunarım.... ha unuttum birisine de ayrıca teşekkür ederim bana yaşattığı "o duygular" için...9119 İbraim. December 21 özveri...özveri... İnsanlar ne kadar özverili olabilir diye merak ediyorum hep...limiti varmıdır acaba? özverinin diğer bir adıda saflık diyebiliriz. Ne kadar safça yaklaşabilir ki bir insan? Sanırım bu bende var...karşımdaki beni süzme salak yerine koyduğunu göre göre ona karşı yine bir özverim oluyor ve ben bunu aşamıyorum kendimde...limitsiz saflık:) sınır tanımıyorum...Beni üzen, beni umursamayan insan için hep kendimden bişiler vermişim şuana kadar... bu yaptığım doğru ve mantıklı değil, biliyorum. ne kaa ekmek o kaa köfte felsefesi olması lazım iken hilal-i ahmer cemiyeti gibi kendimi herkese bağışlamışım sanki... herkesin işine koş ama zor gününde kimse elini uzatmasın... olsun yinede canları sağolsun... yaptığımızın değerini bilmeseler de, hatırlamasalarda önemli değil. bazen insanın başkası için kendinden ödün verip onun mutlu olduğunu görmesi bile mutlu olması için yeterli oluyor galiba... neyse çok karman çorman bi yazı oldu... sanırım ben bu huyumu değiştiremeyeceğim... unutanlara, kıymet bilmeyenlere, umursamayanlara, değer verdiğimizi anlamayanlara burdan selam olsun.... ice December 19 az evvel iş ortamında profesyonellik kavramının ne olduğunu bir kez daha anladım. Sen ne kadar kendinden özveride bulunursan bulun, çabalarsan çabala, uğraşırsan uğraş, yaptığın işin fazlasını yapmış olsan dahi değişen birşey olmuyormuş. Kendi menfaatin için kullanmadığın bir telefonun bile limitini aştığın için sana "limiti aşmışın ücret bedeli kesilecektir" denebiliyor. Bu durumdan anlıyoruz ki profesyonel olmak böyle bir şeymiş.. Üzüldüm ama kendime de kızdım... Neden diye... Bu dünya çıkar dünyası mı? neden ben bu kurallara göre oynayamıyorum? Anlamlandıramıyorum bazı şeyleri... Hep bir kaos, hep bir anlamsızlık... Sorun bende mi acaba? December 12 ben...karar vermek zordur her zaman, bazen doğru karar verdiğinden emin olmak için sağa sola saldırır insan...bak niyo'da verdi kararını gitti askere... bende artık verdiğim kararları henüz uygulamamış olsam dahi değiştirmeyeceğim... bugüne kadar hep dik durmak için uğraştım, biliyorsun ve de öyle de oldum ama son zamanlarda içten içe karmaşıklığın içinde kendimi kendimin içinde kaybetmeye başladığımı gördüm. ve kendimi tuttum o karmaşanın içinde, çekmeye başladım ucundan da olsa... sadece güçlü olmam gerek, iradeli ve dirayetli olmam gerek. yoldan çıkıp irademi ve dirayetimi kaybedersem beni uyaramazsın belki ama burada yazdığımı görüp bana beni hatırlatabilirsin. tercihin bedeli vardır demişti Hasan liderim... Evet tercih ettim bedelini gördüm, ve şimdide tercihimin bedelini görmek istiyorum. ice December 01 haftanın ilk günü...işte bir haftaya daha başladım göz açıp kapayıncaya kadar bitecek. olan, stresi ile yorgunluğu ile ömür bakiyesinden düşecek olan... haftasonum çok kötü değildi belki ama iyi de değildi...kafam son zamanlarda gereğinden çok karışıktı şimdi dahada çıkılmaz bir hal aldı. Sorgu sarmalları giderek çoğalıyor ve beni meşgul ediyor. Peki ben ne yapıyorum sadece günlük planımı tamamlamaya çalışıyorum. Peki yapabiliyor muyum? şimdilik hayır. Ne yaparsam yapayım yetişemiyorum ve merak ediyorum acaba başkası olsa idi ne yapardı... şu entryi yazalı tam 4gün geçti ve bugün haftanın son iş günü... işlerin bikaç tanesi ayıklandı ama daha yapılacak çok iş var...Biter mi? henüz değil... Bu akşam 5.kez blues festivaline gidiyorum, yine yalnızım ama yalnız olmaktan ötürü sıkıntım yok...bugüne kadar yaptığım her işte yalnızdım ve yalnız olmaktan dolayı sıkıntı yaşamadım. Kendi bildiğimi, özellikle de doğru bildiğimi yapmaktan çekinmedim. Umarım her zaman böyle olur... bugünlük bu kadar, görüşmek üzere. ice |
|
|
