İstanbul macerasının 6.senesinde ilk ikametgahım olan akatlar sokak 26/1 bakırköy'den geçtiğimiz cumartesi günü taşındım. Maddi bağlamda epi topu 3kişi evi taşımanın verdiği ağır yorgunluktan öte manevi yorgunluğu daha fazlaydı...
O ev özgürlüğümün ilk kalesiydi... Kendi kiramı ilk kez verdiğim evdi...ilk misafirlerim...ilk komşularım... birçok ilk vardı orada...
hiç hüzün girmedi o eve, hep neşeliydi.. şen kahkahalar yükseldi, şakaların en eşşeği, fıkraların en açığı, hikayelerin en komiği o evdeydi..
ilk yemek çalışmalarımın merkeziydi daracık mutfağı...makarna mantı derken wok tavada tavuk sotesi evin ilk misafirine ikramı oldu..
6 senedir hep aynı dürümcüden hep aynı siparişi vermiştik o evde... dürümcü bile üzüldü gidişime..."abi olsun yine gelirsin" diyebildi...
Herşeyi taşıdım evden ama bir tek duvarda Çağdaş'la Semiha'nın bende kaldıkları dönemde çizdikleri resmi sökemedim oracıktan...
Börtü böceği, faresi, kedisi ile adeta bir çiftlik havasındaydı da evim...Akrebin gözlerini de gördük, farenin alttan gelen tıkırtılarını da..
Güzeldi evim...adres tarifi ile nicelerinin zorlanmadan bulduğu o ev... bakırköye dönünce 3.durakta in, 3 sokak aşağıya in, soldan 3.apartman...
herkes 3.dairemi yoksa derdi :D
3 sene yılbaşı o evde çok renkli çok heyecanlı geçti, jackass'leri de orada yaptık, kurtlar vadisinin ilk bölümünü de orada seyrettik..
perşembe akşamları herkes kendi yerine oturur pür dikkat izlerdik...
Gelenler evin tek bölünmez kuralına hep saygı gösterdiler... herkes kapı önünde içti sigarasını öyle girdi içeri....
arada kaçamaklar oldu elbet ama ev sahibi olarak hoş gördük...
Sevgililerin soğuk kışta uğrak durağıydı evim, hem bana eğlence oluyordu hemde güzel ve ekonomik vakit geçiriyorduk...
Doğum günü hediyesi gelen monopoly ile en soğuk kışlarda bile bir demlik çayla bütün gün eğlenirdik..
Uzun senelerdir görüşülmeyen dostlarla kaynaştık hep, yolu düşende uğradı, suyu kesilen de...
6 sene o evde çok anılar yaşadık ve artık hepsi orada hatırlanmak üzere birer kısayol bıraktı...
Evden son kez çıkışım, komşularımla helallik almam benim için çok garip oldu...Onlar beni her kandilde unutmaz mutlaka bir tabak helva, aşure verirlerdi.
Bende elimden geldiğince hatırlarını sorardım...
Onlarda gidişime çok üzüldüler...

Artık yeni bir adres yeni bir dünya yeni bir ev...
O evde hayatımın en güzel 6 yılını geçirdim...bu 6yılda o evin kıyısından köşesinden, mutfağından koltuğundan geçen, anı bırakan herkese selamlar olsun...

Güle güle evim....