| Ibrahim's profileIceman® PalasPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
May 15 yollar...Yollar insana çok şey öğretir, çok şey düşünürsün..Hele birde kendinle başbaşa kaldınsa o zaman kendini en iyi orada değerlendirirsin. Çünkü yoldayken başka sesler gelmez, sadece motorun sesi vardır birde senin içinden gelen ses... Kendinin doğrularını, yanlışlarını görürsün, pişmanlıklarını değerlendirip doğru yaptım veya yanlış yaptım dersin...Kendine en iyi notu yine kendin verirsin hayat dersinden... Geçtiğimiz cuma günü ani bir plan değişikliği ile yollara düştüm yine..bu sefer iş içindi ama yalnızdım..Önce Ankara sonra Mersin ve Adana... Ankara'ya 200dakikada girdim çok iyi bir zamanlama belki ama yolda 180km hızla giderken insan sadece ölümle yaşam arasındaki o ince çizgiyi görmeye başlıyor ve düşünüyorsun " eğer direksiyonu kırarsam acaba yaşarmıyım?" diye...Limitlerini görüyorsun bir anda.. İnsan bünyesi adrenalin salgıladığı zaman çok hızlı düşünüp çok hızlı karar verebilirmiş...İşte o ani olarak vereceğin bir karar senin son kararın olabilir diye düşünmeden edemiyor insan... Sonra düşünüyorsun yine keşke 6 sene önce bu imkan olsaydı da çabucak gidiverseydim Ankara'ya, gerçek anlamını bulsaydı diyorsun.. Neyse sonunda Ankara'ya vardım ve işlerimi halledip birkaç arkadaşımla görüştüm ve değerli dostum ta2ui de kaldım... Güzel bir geceydi az uyusamda sanki saatlerdir uyuyormuşum gibi dinç kalktım ve yine yola koyuldum.. Bu seferki biraz uzun... ortalama 6.5-7 saat gidersin demişlerdi... saat sabahın 6.30unda çıktım yola...Yollarda kimseler yok...sadece ben ve nereden geldiğini bilmediğim birkaç yük kamyonu vardı kocaman yolda... Yol uzun...yine yalnızım...yine muhakeme ediyorum kendimi...geçmişimi...geleceğimi... Uzun zamandan sonra yine yollarda olmak çok güzel..yine mutluyum çünkü yeni yerler görüyorum ve özgürüm... Her ne kadar iş içinde olsa her zaman gitmediğin bir yere gitmek bile insana ayrı bir moral veriyor, mutlu ediyor...Bende bu mutluluk içindeydim..Yolda Tuz Gölü'nün kenarında durdum birkaç kare fotoğraf çekmek için... İşte orda bittim...Alabildğince bir beyaz sonu belli olmayan bir noktada mavi ile buluşuyor... O manzarayı ne kadar anlatsam da görmeden bir şey ifade etmez... Durdum hiçbir şey düşünmedim...Sadece sahip olduğum değerler için şükrettim. Bazılarına göre şanslıyım ve ben bazılarına göre şanssızım...Ortalarda bir yerdeyim... Yolu molasız tam 6.5saatte bitirdim. Mersin'de çok sevdiğim bir dostumla yemek yedim ve okadar mutlu oldum ki anlatamam. İnsanın her gittiği yerde bir el sallayanı olması, kucaklayanı olması kadar daha önemli bir şey var mıdır şu dünyada? Bence yok.. Çünkü uzaklarda da olsa sizi seven birilerinin var olması insana okadar çok mutluluk ve güç verirki bu tarif edilemez. Güzel bir yemekten sonra Adana'ya geçtim ve işlerimi halledip akşam saatlerinde İstanbul'a doğru dönüşe geçtim... Güzel bir 36 saat yaşadım nerdeyse...kendimle başbaşa kaldım, kendimin geleceğini ve geçmişini hatalarını doğrularını gördüm bir kez daha ve hayatta sahip olduklarım için, kaybettiklerim için, kazandıklarım için başkalarına göre ne kadar şanslı, kendime göre ne kadar şanssız olduğumu gördüm... Cuma Akşamı için ta2ui 'ye ve o enfes yemek için by probleme teşekkürlerimi sunarım. Hayat, prangalarla bağlı olsanda manevi anlamda özgürlüğünün kısıtlanamayacağı tek yerdir. Bu yüzden sonuna kadar yaşamak gerek... Ice May 04 yıllar sonra...bundan bir önceki yazımda benim için çok değerli olan birinin bundan tam 6 sene öncesinde yazmış olduğu bir yazıyı yayınlamıştım. ve acaba kimbilir nerededir, hangi dünyadadır demiştim... sanırım insan bazen sesini çok uzak dünyalara bile duyurabiliyor hemde gerçekten ses çıkarmadan.. kalben istediğin vakit o ses gerekli yere gidiyor.. şuan cümle kuramıyorum, şuan ellerim titriyor..ben şuanda tam 6 sene öncesine o satırları ilk okuduğum zamana döndüm çünkü o satırları yazan ve tam 6senedir yüzünü görmediğim, sesini duymadığım insan benim sesimi duymuş ve o da geçmişe gitmiş... dünya gerçekten ufakmış azizim... burdan ona bana yazdığı o birkaç satır için ne kadar teşekkür etsem azdır... en derin sevgilerimle... Gudup ayusu... |
|
|
